مترونیدازول برای چیست؟ کاربردهای قرص، پماد و شربت + عوارض

داروی مترونیدازول یک داروی ضد باکتری است که برای درمان عفونت‌های باکتریایی مختلف استفاده می‌شود. این دارو به صورت قرص، شیاف، کپسول، شربت و پماد موضعی موجود است. در صورتی که عفونت مورد نظر شما باکتریایی باشد، مترونیدازول ممکن است مناسب باشد. اما برای تشخیص دقیق و دریافت راهنمایی مناسب، بهتر است با پزشک متخصص مشورت کنید.

در این مقاله در ارتباط با پماد مترونیدازول، قرص و شیاف آن صحبت میکنیم.

مطلب پیشنهادی: پماد رکتول برای چیست؟

تفاوت قرص با پماد مترونیدازول چیست؟

قرص مترونیدازول و پماد مترونیدازول دو شکل متفاوت از یک دارو هستند، این دارو، که یک آنتی بیوتیک است که برای درمان عفونت های باکتریایی استفاده می شود. تفاوت اصلی بین این دو شکل در نحوه اعمال و جذب آنها توسط بدن است:

1. قرص: قرص مترونیدازول به صورت خوراکی مصرف می شود و از طریق دستگاه گوارش به جریان خون جذب می شود. آنها اغلب برای درمان عفونت هایی که کل بدن یا اندام های داخلی را تحت تاثیر قرار می دهند استفاده می شوند.
2. پماد: پماد مترونیدازول یک داروی موضعی است که مستقیماً روی پوست یا ناحیه آسیب دیده استفاده می شود. برای درمان عفونت های موضعی پوست، مانند واژینوز باکتریایی یا روزاسه استفاده می شود. پماد از طریق پوست جذب می شود و به صورت موضعی در محل استفاده عمل می کند.

به طور خلاصه، قرص ها به صورت خوراکی مصرف می شوند و به صورت سیستمی در سراسر بدن عمل می کنند، در حالی که پمادها به صورت موضعی روی پوست استفاده می شوند و به صورت موضعی در محل استفاده عمل می کنند. انتخاب بین قرص و پماد بستگی به نوع و محل عفونت تحت درمان و همچنین توصیه پزشک شما دارد.

کاربرد قرص مترونیدازول چیست؟

قرص مترونیدازول معمولا برای درمان انواع عفونت های باکتریایی ناشی از باکتری های بی هوازی و انگل های خاص استفاده می شود. در اینجا برخی از موارد استفاده رایج از قرص آن آورده شده است:

1. عفونت های باکتریایی: مترونیدازول در درمان عفونت های ناشی از باکتری های بی هوازی، مانند عفونت هایی که بر دستگاه گوارش، شکم، پوست، استخوان ها، مفاصل و سایر نواحی بدن تاثیر میگذارند، موثر است.
2. عفونت های تک یاخته ای: این دارو همچنین برای درمان عفونت های ناشی از تک یاخته های خاص مانند تریکوموناس واژینالیس (معمول کننده تریکومونیاز)، ژیاردیا لامبلیا و انتامبا هیستولیتیکا استفاده می شود.
3. عفونت هلیکوباکتر پیلوری: دارو به صورت قرص اغلب در ترکیب با سایر آنتی بیوتیک ها برای درمان عفونت هلیکوباکتر پیلوری استفاده می شود که می تواند باعث زخم معده و گاستریت شود.
4. عفونت های دندانی: مترونیدازول ممکن است برای عفونت های دندانی، مانند آبسه های پریودنتال یا بیماری شدید لثه (پریودنتیت) تجویز شود.
5. روزاسه: مترونیدازول همچنین به صورت موضعی به شکل ژل یا کرم برای درمان ضایعات التهابی مرتبط با روزاسه، یک بیماری مزمن پوستی استفاده می شود.

مهم است که توجه داشته باشید که قرص مترونیدازول فقط باید تحت راهنمایی یک پزشک استفاده شود، زیرا استفاده نادرست یا استفاده بیش از حد از آنتی بیوتیک ها می تواند منجر به مقاومت آنتی بیوتیکی و سایر عوارض شود. همیشه دستورالعمل های دکتر خود را دنبال کنید و دوره کامل درمان را طبق دستور کامل کنید.

topical metronidazole for the treatment of acute anal fissure, compared to the use of topical diltiazem alone, reduced the severity of pain in a very short period of time and both shortened the healing time of the fissure and increased the healing rate.

مترونیدازول موضعی برای درمان شقاق حاد مقعد، در مقایسه با استفاده از دیلتیازم موضعی به تنهایی، شدت درد را در مدت زمان بسیار کوتاهی کاهش میدهد و هم زمان بهبودی شقاق را کوتاه کرده و هم سرعت بهبودی را بالا میبرد.

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC10169549/

کاربرد پماد مترونیدازول چیست؟

پماد مترونیدازول یک داروی موضعی است که برای درمان برخی بیماری ها و عفونت های پوستی استفاده می شود. در اینجا برخی از کاربردهای رایج پماد مترونیدازول آورده شده است:

1. روزاسه: پماد آن معمولاً برای درمان ضایعات التهابی مرتبط با روزاسه، یک بیماری مزمن پوستی که باعث قرمزی، برافروختگی و برآمدگی های آکنه مانند روی صورت می شود، تجویز می شود.
2. آکنه: پماد مترونیدازول ممکن است به عنوان بخشی از یک رژیم درمانی برای آکنه استفاده شود، به ویژه در مواردی که التهاب و قرمزی وجود دارد.
3. درماتیت پریوریال: این یک بثورات صورت است که به طور معمول ناحیه اطراف دهان را تحت تاثیر قرار می دهد. پماد مترونیدازول می تواند به کاهش التهاب و قرمزی مرتبط با درماتیت اطراف دهان کمک کند.
4. عفونت های پوستی باکتریایی: این پماد ممکن است برای درمان برخی عفونت های باکتریایی پوست، به ویژه عفونت های ناشی از باکتری های بی هوازی استفاده شود.
5. التیام زخم: در برخی موارد، پماد آن ممکن است برای بهبود زخم ناشی از بواسیر یا هموروئید، کیست مویی، شقاق یا فیستول استفاده شود، به ویژه در زخم هایی که در معرض خطر عفونت هستند.

شربت مترونیدازول برای چیست؟

مقدار دارویی که مصرف می کنید به قدرت دارو بستگی دارد. همچنین، تعداد دوزهایی که هر روز مصرف می‌کنید، زمان مجاز بین دوزها، و مدت زمانی که دارو را مصرف می‌کنید به مشکل پزشکی که دارو را برای آن استفاده می‌کنید بستگی دارد.

1.برای بیماری آمیبیاز

بزرگسالان

• برای آمیبیازیس حاد روده: 750 میلی گرم (میلی گرم) 3 بار در روز به مدت 5 تا 10 روز.
• برای آبسه کبد آمیبی: 500 تا 750 میلی گرم 3 بار در روز به مدت 5 تا 10 روز.

کودکان

دوز بر اساس وزن بدن است و باید توسط پزشک تعیین شود. دوز معمولاً 35 تا 50 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن (mg/kg) در روز است که به 3 دوز برای 10 روز تقسیم می شود.

2.برای عفونت های باکتریایی

بزرگسالان

دوز بر اساس وزن بدن است و باید توسط پزشک تعیین شود. دوز معمولاً 7.5 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن (mg/kg) هر 6 ساعت به مدت 7 تا 10 روز است. پزشک ممکن است در صورت نیاز دوز شما را افزایش دهد. با این حال، دوز معمولا بیش از 4 گرم (گرم) در روز نیست.

کودکان

مصرف و دوز باید توسط پزشک تعیین شود.

If you are using the suspension form of this medication, shake the bottle well before each dose. Carefully measure the dose using a special measuring device/spoon. Do not use a household spoon because you may not get the correct dose.

اگر از فرم سوسپانسیون (شربت) این دارو استفاده می کنید، قبل از هر نوبت، بطری را به خوبی تکان دهید. دوز را با استفاده از یک دستگاه اندازه گیری/قاشق مخصوص اندازه گیری کنید. از قاشق خانگی استفاده نکنید زیرا ممکن است دوز مناسب را دریافت نکنید.

https://www.webmd.com/drugs/2/drug-6426/metronidazole-oral/details

ژل موضعی مترونیدازول برای بواسیر و شقاق موثر است؟

در واقع استفاده ژل موضعی مترونیدازول در درجه اول برای درمان عفونت های باکتریایی مانند روزاسه، واژینوز باکتریایی و فقط بعضی از بیماری های پوستی است. با این وجود، گاهی هم امکان دارد برای بیماری های مقعدی مانند هموروئید و شقاق مقعدی، به ویژه اگر عفونت پس از ایجاد زخم وجود داشته باشد، تجویز شود.

روش هایی که ژل موضعی مترونیدازول میتواند بر این دو عارضه اثر بگذارد، شامل موارد زیر است:

1. عفونت درمان هموروئید: در حالی که مترونیدازول به طور مستقیم التهاب یا تورم زمینه ای هموروئید را درمان نمی کند، ممکن است ناراحتی را در صورت عفونت یا در خطر عفونت کاهش دهد.
2. عفونت شقاق مقعدی: ژل مترونیدازول برای بهبود و کاهش درد در شقاق مقعدی با هدف قرار دادن عفونت های موضعی و کاهش تحریک باکتریایی استفاده میشود.

اگر مترونیدازول را برای هموروئید یا شقاق در نظر می گیرید، بسیار مهم است که با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی برای ارزیابی و راهنمایی مناسب مشورت کنید. درمان های دیگر، مانند هیدروکورتیزون موضعی، لیدوکائین، یا نرم کننده های مدفوع، ممکن است بسته به شرایط مناسب تر باشند.

عوارض داروی مترونیدازول چیست؟

پماد مترونیدازول، مانند هر دارویی، می تواند در برخی افراد عوارض جانبی ایجاد کند. عوارض جانبی رایج پماد مترونیدازول ممکن است شامل موارد زیر باشد:

1. تحریک پوست: برخی از افراد ممکن است قرمزی، خارش یا احساس سوزش در محل استفاده را تجربه کنند.
2. خشکی: پماد مترونیدازول ممکن است باعث خشکی پوست شود، به خصوص در ناحیه ای که استفاده می شود.
3. واکنش های آلرژیک: در موارد نادر، برخی از افراد ممکن است به پماد مترونیدازول حساسیت داشته باشند و علائمی مانند بثورات پوستی، خارش، تورم یا مشکل در تنفس را تجربه کنند.
4. طعم آهن در دهان: برخی افراد ممکن است پس از استفاده از دارو طعم آهن را در دهان خود احساس کنند.
5. تهوع یا استفراغ: در برخی موارد پماد مترونیدازول ممکن است عوارض گوارشی مانند تهوع یا استفراغ ایجاد کند.

اگر هنگام استفاده از پماد مترونیدازول، عوارض جانبی غیرعادی یا شدیدی را تجربه کردید، مهم است که با دکتر متخصص مشورت کنید. آنها می توانند راهنمایی هایی در مورد نحوه مدیریت این عوارض جانبی ارائه دهند یا در صورت لزوم برنامه درمانی خود را تنظیم کنند.

تداخل دارویی

تداخلات دارویی ممکن است نحوه عملکرد داروهای شما را تغییر داده یا خطر عوارض جانبی جدی را افزایش دهند. لازم است که اگر داروی خاصی استفاده میکنید، از قبل به پزشک خود اطلاع دهید. هیچ دارویی را بدون تأیید پزشک شروع نکرده، متوقف نکنید یا دوز آن را تغییر ندهید.

اگر دی سولفیرام نیز مصرف می کنید یا در 2 هفته گذشته دی سولفیرام مصرف کرده اید، مترونیدازول را مصرف نکنید.

داروهایی که با مترونیدازول تداخل دارند، عبارتند از:

• آدرال (آمفتامین / دکستروآمفتامین)
• آسپرین با دوز پایین (آسپرین)
• آگمنتین (آموکسی سیلین/کلاوولانات)
• بنادریل (دیفن هیدرامین)
• سیپرو (سیپروفلوکساسین) – ( ❗ توجه ❗حتما با مشورت پزشک استفاده شود)
• کلاریتین (لوراتادین)
• CoQ10 (یوبیکینون)
• سیمبالتا (دولوکستین)
• Eliquis (apixaban)
• روغن ماهی (اسیدهای چرب غیراشباع امگا 3)
• فلوناز (فلوتیکازون بینی)
• Lexapro (اسیتالوپرام) – ( ❗ توجه ❗حتما با مشورت پزشک استفاده شود)
• لیریکا (پره گابالین)
• متوپرولول سوکسینات ER (متوپرولول)
• متوپرولول تارتارات (متوپرولول)
• MiraLAX (پلی اتیلن گلیکول 3350)
• نکسیوم (اسومپرازول)
• نورکو (استامینوفن / هیدروکودون)
• پاراستامول (استامینوفن)
• فرمول پروبیوتیک (بیفیدوباکتریوم اینفانتیس / لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس) – ( ❗ توجه ❗حتما با مشورت پزشک استفاده شود)
• Singulair (مونتلوکاست) – ( ❗ توجه ❗حتما با مشورت پزشک استفاده شود)
• سینتروید (لووتیروکسین)
• تیلنول (استامینوفن)
• ویتامین B12 (سیانوکوبالامین)
• ویتامین C (اسید اسکوربیک)
• ویتامین D2 (ارگوکلسیفرول)
• ویتامین D3 (کوله کلسیفرول)
• زاناکس (آلپرازولام)
• زوفران (آندانسترون) – ( ❗ توجه ❗حتما با مشورت پزشک استفاده شود)
• زیرتک (سیتریزین)

سوالات متداول درباره داروی مترونیدازول