اغلب اوقات توده بواسیر می تواند عفونی شده و همراه با درد و ترشحات بدبو همراه باشد. بواسیر عفونی شده (infected hemorrhoid)، رگ های متورم در قسمت تحتانی رکتوم هستند. در برخی مواقع ممکن است به خودی خود یا با درمان از طریق داروهای بدون نسخه علائم هموروئید عفونت کرده تسکین پیدا کند.
ترومبوز شدن بواسیر داخلی بیرون زده به دلیل مشکلات جریان خون بیشتر در معرض عفونت قرار دارد. همچنین روش هایی مانند بستن با کش (رابربند) و برداشتن با جراحی نیز می توانند خطر عفونت را افزایش دهند.
از نظر پزشکی، بواسیر عفونی برای کاهش احتمال عوارض نیاز به درمان با روش هایی مانند عمل جراحی یا لیزر هموروئید دارد. در ادامه از کلینیک زارعی در مورد علل بواسیر عفونی و نحوه درمان آن، به طور کامل توضیح داده ایم.
دلایل عفونی شدن بواسیر یا هموروئید
در برخی موارد، انواع خاصی از هموروئید و درمان های اشتباه آن می توانند منجر به عفونت Hemorrhoids Infection شوند.
بواسیر ترومبوزه زمانی که جریان خون سالم به ناحیه محدود می شود، احتمال عفونت بیشتری دارد. جریان خون سالم به ناحیه رکتوم به معنای تأمین مداوم گلبول های سفید خون و پروتئین های خاصی بوده که بخشی از سیستم ایمنی بدن هستند. این اتفاق به کاهش خطر عفونت کمک می کند.
بواسیر داخلی به ندرت عفونی می شود زیرا هموروئیدی است که در رکتوم (بخشی از روده بزرگ که به مقعد ختم شده) تشکیل می شود.
گاهی اوقات، بواسیر داخلی ممکن است از رکتوم به پایین فشار آورد که به عنوان بواسیر داخلی بیرون زده شناخته می شود.
مطلب پیشنهادی: روش های درمان هموروئید داخلی
بواسیر داخلی بیرون زده پرولاپس شده) اغلب می تواند به آرامی به دیواره رکتوم فشار داده شود. اما هنوز هم بیشتر از سایر انواع احتمال عفونی شدن دارد.
این عارضه به این دلیل است که جریان خون به ورید احتمال قطع شدن دارد. بدون مواد مغذی، اکسیژن و سلول های سیستم ایمنی که در جریان خون حمل می شوند، عفونت می تواند به سرعت در این توده تشکیل شود.
اگر به بیماری خاصی مبتلا هستید که گردش خون سالم به رکتوم را کاهش می دهد، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بواسیر خفه شده و عفونت متعاقب آن باشید. از جمله بیماری هایی که می توانند باعث کاهش جریان خون به این ناحیه شوند عبارتند از:
- دیابت
- بیماری کرون
- چاقی
- آترواسکلروز (تنگی شریان ها)
- لخته شدن خون
علاوه بر این، ابتلا به ویروس اچ آی وی HIV یا بیماری دیگری که سیستم ایمنی بدن را تضعیف می کند، می تواند خطر ابتلا به بواسیر عفونی را افزایش دهد.
عفونت ها همچنین می توانند پس از انجام روش های درمانی ایجاد شوند. به طور مثال، بستن با باند لاستیکی گاهی اوقات می تواند منجر به عفونت شود.
در این روش، پزشک یک باند را در اطراف بواسیر قرار داده و خونرسانی آن را قطع می کند. بواسیر به زودی افتاده و پوست ناحیه به مرور زمان بهبود می یابد. با این حال، در طول این فرآیند، بافت آسیب دیده در برابر عفونت ناشی از باکتری های روده شما آسیب پذیر است.
خطر مشابهی پس از عمل جراحی برای برداشتن بواسیر (هموروئیدکتومی) وجود دارد که معمولاً در صورت عدم موفقیت بستن با باند لاستیکی انجام می شود.
نشانه های بواسیر عفونی
اگر به هموروئید عفونی مبتلا شده باشید، ممکن است تمام علائم معمول بواسیر را داشته باشید. این علائم عبارتند از:
- مقادیر کم خون در توالت یا روی دستمال توالت پس از اجابت مزاج
- تورم اطراف مقعد
- خارش در داخل و اطراف مقعد
- درد، بخصوص هنگام نشستن یا زور زدن در حین اجابت مزاج
- وجود توده زیر پوست اطراف مقعد.
اما عفونت می تواند علائم دیگری نیز ایجاد کند. علائم عفونت عبارتند از:
- تب
- دردی که حتی پس از درمان استاندارد بواسیر بدتر می شود
- قرمزی اطراف مقعد، به خصوص در نزدیکی محل عفونت
اگر مشکوک به عفونت بواسیر هستید، به پزشک مراجعه کنید. عفونت می تواند منجر به عوارض جدی مانند پریتونیت شود. این یک عفونت بالقوه تهدید کننده زندگی در دیواره شکم و اندام های داخلی است.
به استناد از docsmedicalgroup.com:
It is crucial to seek medical attention if you notice signs of infection, such as fever, chills, or swelling, as these symptoms may indicate that your hemorrhoids have become irritated or inflamed, leading to a higher risk of developing more serious complications.
در صورت مشاهده علائم عفونت مانند تب، لرز یا تورم، مراجعه به پزشک بسیار مهم است، زیرا این علائم ممکن است نشان دهنده تحریک یا التهاب بواسیر شما باشند که منجر به افزایش خطر ابتلا به عوارض جدی تر می شود.
نحوه تشخیص بواسیر عفونی
بسیاری از بیماران این سوال را دارند که از کجا بفهمم بواسیرم عفونت کرده است؟ برای تشخیص عفونت بواسیر، پزشک سابقه پزشکی و علائم فعلی شما را بررسی می کند. توضیح دادن علائمی مانند تب می تواند به پزشک در تشخیص کمک کند.
معاینه فیزیکی نیز برای بررسی علائم بصری عفونت، مانند قرمزی اطراف بواسیر، انجام می شود. اگر بواسیر داخلی پرولاپس شده دارید، پزشک ممکن است تصمیم بگیرد قبل از عفونی شدن، آن را ابتدا تخلیه کند.
در صورت مشکوک بودن به عفونت، آزمایش خون، مانند شمارش گلبول های سفید خون نیز انجام می شود. پایین بودن WBC در آزمایش بیمار می تواند نشان دهنده عفونت باشد. آزمایش های اضافی، مانند آزمایش ادرار یا عکس برداری با اشعه ایکس، ممکن است برای بررسی عفونت هایی که به سایر قسمت های بدن گسترش یافته اند، انجام شود.
نحوه درمان بواسیر عفونی
آنتی بیوتیکی مانند داکسی سایکلین (دوکستریک) برای درمان بواسیر عفونی یا بافت عفونی ناشی از عمل برداشتن بواسیر استفاده می شود.
آنتی بیوتیک های تجویز شده برای پریتونیت شامل سفپیم (ماکسیپیم) و ایمی پنم (پریماکسین) هستند. نوع خاص آنتی بیوتیکی که تجویز می شود به شدت عفونت و هرگونه مشکل یا حساسیتی که ممکن است با داروهای خاص داشته باشید بستگی دارد.
جراحی برای برداشتن بافت عفونی اطراف بواسیر یا بافت داخل شکم (در صورت گسترش عفونت) ممکن است در موارد شدید ضروری باشد. این عمل دبریدمان نامیده شده و می تواند به بدن در بهبودی از عفونت کمک کند.
علاوه بر داروها و روشهای جراحی احتمالی، درمان های خانگی بواسیر عفونی نیز ممکن است به تسکین علائم کمک کنند. این موارد عبارتند از:
- کیسه های یخ یا کمپرس سرد در اطراف مقعد
- مسکن های درد دهانی، مانند استامینوفن (تیلنول) یا ایبوپروفن (ادویل)
- پدهایی که حاوی ماده بی حس کننده هستند.
- همچنین، تنظیم رژیم غذایی شما می تواند منجر به کاهش زور زدن در هنگام اجابت مزاج شود. رژیم غذایی حاوی غذاهای پرفیبر، مانند میوه ها، سبزیجات و غلات کامل، می تواند به نرم نگه داشتن مدفوع و افزایش حجم آن و کاهش زور زدن کمک کند.
قبل از امتحان هر نوع درمان خانگی، همیشه با پزشک عمومی یا جراح مشورت کنید. زیرا خطر گسترش عفونت در این مواقع بیشتر از هر زمان دیگری است.
مطلب پیشنهادی: چه بخوریم تا بواسیر از بین برود؟
روش های پیشگیری از عفونت کردن بواسیر
بهترین راه برای پیشگیری از بواسیر عفونی، جلوگیری از ابتلا به هر نوع هموروئید خارجی یا داخلی است. علاوه بر رژیم غذایی پرفیبر (20 تا 35 گرم در روز) و مایعات فراوان، می توانید با موارد زیر از بواسیر جلوگیری کنید:
- حفظ وزن سالم
- اجتناب از ساعت ها نشستن برای روی یک جسم سفت
- ورزش منظم، از جمله فعالیت های هوازی، مانند پیاده روی سریع، تنیس یا رقص
- رفتن به دستشویی در اسرع وقت، زیرا تاخیر در اجابت مزاج می تواند دفع مدفوع را دشوارتر کند.
اگر بواسیر دارید، می توانید با مراجعه به پزشک به محض بروز علائم، خطر عفونت خود را کاهش دهید.
علائم خفیف ممکن است با پدها و پمادهای بدون نسخه و همچنین بهداشت خوب و نشستن در وان آب گرم قابل درمان باشند. پیروی از توصیه های پزشک برای اطمینان از موثر بودن درمان و کاهش احتمال عفونت ضروری است.
اگر پس از عمل جراحی آنتی بیوتیک تجویز شد، کل دوره داروها را مصرف کرده و مصرف آنها را زود قطع نکنید. اگر عوارض جانبی ناشی از آنتی بیوتیک ها را تجربه کردید، با مطب پزشک خود تماس بگیرید و ببینید آیا داروی جایگزین می تواند مؤثر باشد یا خیر.
عوارض و خطرات بواسیر عفونی
عوارض بواسیر عفونی می تواند از مشکلات موضعی مانند درد شدید، تورم و آبسه تا عفونت های سیستمیک که زندگی شخص را به خطر می اندازند؛ مانند پریتونیت (عفونت پوشش شکم) و سپسیس (عفونت خون) متغیر باشد. سایر عوارض شامل شقاق مقعد، پرولاپس (بواسیر به پرولاپس شده خارج از مقعد که منجر به مرگ بافت می شود) و تشدید بیماری های زمینه ای مانند کم خونی ناشی از خونریزی طولانی مدت است. ارزیابی پزشکی به موقع برای جلوگیری از شیوع عفونت و سایر عواقب جدی بسیار مهم است.
- آبسه پری آنال: تجمع چرک در نزدیکی مقعد که می تواند از عفونت ایجاد شود.
- بواسیر خفه شده: عضله مقعد، خونرسانی به بواسیر داخلی پرولاپس شده را قطع کرده و منجر به مرگ بافت و عفونت جدی می شود که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد.
- شقاق مقعد: پارگی های عمیق و دردناک در پوشش مقعد ناشی از تحریک مزمن و ترومای بواسیر.
- زائده های پوستی: پوست باقی مانده که پس از ناپدید شدن لخته خون در بواسیر ترومبوزه می تواند آزاردهنده باشد.
