بیماری کرون یکی از انواع بیماری های مزمن دستگاه گوارش است. این بیماری موجب التهاب روده می گردد از همین روی در دسته بیماری های التهاب روده نیز قرار می گیرد. کرون می تواند هر قسمتی از دستگاه گوارش را درگیر کند و ناحیه ی عملکرد آن از دهان تا مقعد است. اما این بیماری بیشتر در قسمت انتهایی روده باریک و قسمت ابتدایی روده بزرگ مشاهده می شود. کرون می تواند تمام لایه های روده را تحت تاثیر قرار دهد. معمولاً سن ابتلا به این بیماری یا بروز اولین علائم آن بین سن 10 تا 30 سال است.
یکی از اصلی ترین علائم بیماری کرون ایجاد فیستول در راست روده است. در نتیجه زمانی که به بیماری کرون مبتلا شدید، مراجعه به بهترین جراح فیستول نیز می تواند بسیار موثر باشد.
مطلب پبشنهادی: درمان کرون با روشهای جراحی و خانگی
انواع بیماری کرون چیست؟
بیماری کرون موجب التهاب روده می شود و می تواند تاثیرات مختلفی بر روی روده داشته باشد که از جمله آنها می توانیم به این موارد اشاره کنیم :
- تورم و ضخامت بافت روده که موجب انسداد مسیر های گوارشی می شود.
- ایجاد زخم های گوارشی در لایه های عمیق روده
- کاهش توانایی روده در جذب مواد مغذی که موجب سوء هاضمه می شود.
- ایجاد فیستول با حفره هایی غیر طبیعی بر روی روده که طرف دیگر آن به مثانه یا واژن راه پیدا می کند.
انواع کرون بر حسب محل قرار گیری آن تقسیم بندی می شود که عبارتند از :

- ایلئوکولیت : شایع ترین نوع این بیماری، التهاب در مابین انتهای روده کوچک و ابتدای روده بزرگ ایجاد می شود.علائم این نوع کرون شامل اسهال، رفتگی یا درد در قسمت پایین سمت راست یا وسط شکم و کاهش وزن می باشد.
- ایلیت : این بیماری قسمت انتهای روده یا ایلئوم را تحت تاثیر قرار میدهد. این بیماری کرون افزون بر علائم ایلئوکولیت علائم دیگری مانند یبوست، آبسه و انسداد روده کوچک را ایجاد می کند.
- بیماری کرون گاسترودئودنال کرون روده : در این حالت بیماری کرون موجب التهاب ابتدای روده بزرگ می گردد. علائم شایع این بیماری شامل کاهش اشتها، کاهش وزن و اسهال و استفراغ می باشد.
- Jejunoileitis : این کرون نیمه بالای روده کوچک را تحت تاثیر قرار میدهد.از علائم این بیماری می توانیم به درد شکمی، گرفتگی عضلات پس از صرف غذا، اسهال و در موارد شدید فیستول اشاره کنیم.
- کرون کولیت : این نوع کرون بر روی کولون تاثیر گذار است. علائم این بیماری شامل اسهال، خونریزی گوارشی و رکتال و انسداد، آبسه مقعدی، فیستول و زخم است. به علاوه ضایعات پوستی و درد مفصلی بیشتر در این بیماری مشاهده می شود.
حتما بخوانید: بهترین درمان فیستول مقعدی
یکی از عوارض شدید بیماری کرون ورم مقعد و التهاب این ناحیه می باشد. ممکن است حتی در مراحل ابتدایی بیماری نیز قرمزی و ورم این ناحیه را متوجه شوید و با بیماری مانند بواسیر خونی آن را اشتباه بگیرید.
علت بیماری کرون چیست ؟
علت بیماری کرون بطور دقیق مشخص نیست، اما برخی از شرایط احتمال ابتلا به این بیماری را تحت تاثیر قرار میدهد برخی از آنها به این شرح است:
- سیستم ایمنی بدن : این بیماری ممکن است در اثر پاسخ اشتباه سیستم ایمنی برای از بین بردن یک عامل خارجی ایجاد شده باشد. که موجب شده سیستم ایمنی به سلول های روه حمله کنند.
- وراثت : شایع بودن بیماری کرون بین اعضای خانواده فرد بیمار نشان دهنده انتقال آن از طریق ژن ها می باشد. ولی در بیشتر افرادی که به این بیماری مبتلا هستند سابقه خانوادگی مشاهده نمی شود.
- سن : کرون می تواند در هر سنی ایجاد شود اما بیشتر در افراد زیر 30 سال شایع است.
- داروهای ضد التهابی و غیر استروئیدی : مصرف داروهایی مثل ایبوپروفن، ناپروکسن، دیکلوفناک می تواند در التهاب روده و ایجاد بیماری کرون نقش داشته باشد.
- سیگار کشیدن : یکی از عوامل ایجاد این بیماری استعمال دخانیات است که البته بر تشدید این بیماری تاثیر گذار است.
علائم بیماری کرون

این بیماری قسمت عمده ای از بدن را تحت تاثیر قرار می دهد، بنابراین فرد علائم مختلفی را تجربه می کند. علائم این بیماری می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. اما چون این بیماری مزمن است علائم ابتدا خفیف هستند و به تدریج گسترش می یابند.
علائم کرون به این شرح است:
- اسهال مزمن
- تب
- درد شکم و نفخ
- شقاق مقعدی
- خون در مدفوع، یا خونریزی دستگاه گوارش هنگام دفع مدفوع
- بیاشتهایی و کاهش وزن
- دفع ناقص، افزایش تعداد اجابت مزاج و بیاختیاری مدفوع
- آبسه و فیستول مقعد
- آرتریت (التهاب مفاصل)
- ضایعات پوستی
- کم خونی ( در طی این بیماری آنتی بادی های بدن به گلبول های قرمز حمله می کنند.)
- خارش پوست
- ورم مفاصل
- التهاب چشم
- زخم دهان
- احساس خستگی
- مدفوع چسبناک و چرب
- راش ( دانه هایی مانند جوش که نوعی از بثورات پوستی به شمار می رود.)
- اریتم گرهی (تشکیل گره هایی قرمز رنگ بر روی ساق پا می باشد.)
- تنگی یا انسداد روده ( در این حالت جریان پیشرونده محتویات روده متوقف می شود. این حالت خطرناک است و حتی ممکن است به مرگ بیانجامد.)
آیا کرون یک بیماری خود ایمنی است؟
بله، کرون روده یک بیماری خود ایمنی است. به این معنی که سیستم ایمنی به اشتباه به سلول های سالم حمله می کند. از آنجایی که سیستم ایمنی با ارگانیسم های مختلف تعامل دارد، ممکن است باعث التهاب و آسیب روده شود.
تئوری های زیادی در مورد علت ایجاد کرون وجود دارد، از جمله عوامل ژنتیکی، مشکلات میکروبیوم روده و قرار گرفتن در معرض محیط.
روش های تشخیص بیماری کرون

برای تشخیص این بیماری پزشک باید آزمایشات مختلفی را انجام دهد تا با رد سایر بیماری ها تشخیص قطعی ابتلا به کرون داده شود. این آزمایشات می توانند وجود عفونت در بدن و یا سایر ضایعات موجود در روده را تشخیص دهند و پزشک معالج را در تشخیص قطعی و سپس تجویز درمان موثر یاری نمایند.
آزمایش های اولیه در فرآیند تشخیص بیماری
برخی از مهمترین آزمایش های تشخیص کرون روده به این شرح است :
- آزمایش خون : انجام آزمایش به پزشک کمک می کند تا کم خونی و عفونت را بررسی نماید.
- آزمایش خون در مدفوع : این روش برای تشخیص خون مخفی در مدفوع کاربرد دارد.
- کولونوسکوپی : این روش آزمایش توسط لوله باریک انعطاف پذیری و متصل به دوربین انجام میگیرد ، توسط این لوله که به مانیتور متصل است پزشک می تواند تمام سطح روده را مشاهده نموده، و التهاب های احتمالی را شناسایی نماید. همچنین در طی کونولوسکوپی پزشک نمونه ای از روده برمیدارد تا جهت ایجاد التهاب آزمایش شود.
- سیگموئیدوسکوپی : این روش مشابه کونولوسکوپی است اما این بار پزشک تنها قسمت انتهایی روده بزرگ را مشاهده می کند.
- سی تی اسکن : سی تی اسکن تصویری دقیق تری نسبت به عکس در اختیار پزشک قرار میدهد و توسط آن می توان اطلاعاتی دقیق از بیرون روده به دست آورد.
- کپسول آندوسکوپی : در این حالت بیمار کپسولی قورت میدهد، این کپسول عکس هایی از بدن میگیرد و به مانیتور می فرستد و سپس از طریق مدفوع دفع می شود.
- MRI : ام آر آی محیطی مغناطیسی است، که تصویری از ارگان های بدن میگیرد. این آزمایش برای بررسی فیستول و روده کوچک کاربرد دارد.
- عکسبرداری از روده کوچک : روده کوچک توسط کونولوسکوپی قابل بررسی نیست و نیاز به عکس برداری دارد. در این حالت بیمار مایعی حاوی باریم می نوشد و پزشک با استفاده از سی تی اسکن یا MRI این قسمت از روده را بررسی می کند.
افراد در معرض ابتلا به بیماری کرون
- سابقه خانوادگی : داشتن سابقه خانوادگی احتمال ابتلا به کرون را به شدت تحت تاثیر قرار میدهد
- جنسیت : مردان بیشتر از زنان در خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند.
- افراد سیگاری : استعمال سیگار ریسک ابتلا به کرون را به شدت افزایش میدهد.
بیماری کرون معمولاً در افراد جوانتر ظاهر میشود. اغلب در اواخر نوجوانی، 20 سالگی یا اوایل 30 سالگی. با این حال، این وضعیت ممکن است در هر سنی رخ دهد. در مردان و زنان به یک اندازه رایج است.
Crohn’s disease can also be see in young children.
https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/9357-crohns-disease
بیماری کرون در کودکان خردسال نیز دیده می شود.
عوارض بیماری کرون روده
این بیماری عوارض بسیاری را برای بیمار به همراه دارد که مهمترین آنها به این شرح است:
- نازکی یا پوکی استخوان
- آبسه مقعدی : آبسه مقعدی به معنی تجمع چرک است. بیماری کرون می تواند باعث تجمع چرک در اطراف روده و اعضای مجاور شود.
- فیستول مقعدی : آبسه می تواند باعث ایجاد فیستول شود و مجرای غیر طبیعی مابین روده و مقعد بوجود آورد که باعث انتقال عفونت های روده به سطح پوست میشود، که برای درمان فیستول پوست محل عارضه باید برش داده شود و بطور کامل تخلیه گردد.
- تنگی و انسداد روده کوچک یا بزرگ
- کم خونی : کاهش تعداد هموگلوبین در خون است در این بیماری آنتی بادی های بدن به گلبول های قرمز خون حمله می کنند.
- سرطان روده یا کولورکتال : ممکن است ضایعات روده به سرطان تبدیل شود.
- اختلالات چشم : این مشکل سبب بروز علایمی از جمله ترس از نور، تاری دید، سردرد و پرخونی ملتحمه می شود.
- اریتم گرهی : این عارضه ممکن باعث ایجاد لکه هایی قرمز روی ساق پا شود.
- سوء تغذیه
- اختلالات کبد : این عارضه ممکن است باعث التهاب کبد یا تولید سنگ های صفراوی شود.
- درد و التهاب مفاصل و آرتزوز
- مشکلات تنفسی
- ایجاد زخم: زخم ها: زخم های باز می توانند در دهان، معده یا رکتوم شما ایجاد شوند.
به علاوه بیماری کرون زندگی فرد را تحت تاثیر قرار داده و شرایط روحی او نیز ممکن است تغییر کند و فرد را دچار افسردگی نماید.
پیشگیری از ابتلا
هیچ راهی برای پیشگیری از بیماری کرون وجود ندارد. فقط تغییرات در عادت های بد و ایجاد سبک زندگی سالم می تواند علائم را کاهش داده و پیشرفت بیماری را کاهش دهد:
- سیگار نکشید.
- یک رژیم غذایی سالم و کم چرب داشته باشید.
- به طور منظم تمرین کنید.
- داشتن استرس را مدیریت کنید.
روش های درمان بیماری کرون روده
درمان بیماری کرون بر کاهش التهاب ناشی از آن و مدیریت علائم تمرکز دارد. متاسفانه درمان قطعی برای این بیماری تاکنون یافت نشده است. اما با برخی از روشهای قابل مدیریت کامل و کنترل است. آن ها با هدف القا و حفظ بهبودی و به حداقل رساندن عود بیماری انجام می شوند. روش های درمانی رایج شامل داروها، تنظیم رژیم غذایی و در برخی موارد جراحی است.
اگر چه سالم ترین روش برای کنترل بیماری داشتن رژیم غذایی متعادل با مواد مغذی کافی برای مدیریت علائم می باشد اما در موارد شدید پزشک از راه های زیر نیز کمک می گیرد:
درمان و مدیریت بیماری کرون با دارو
رایج ترین روش های مدیریت بیماری کرون با دارو عبارتند از:
- داروهای ضدالتهاب: این داروها شامل آمینوسالیسیلات ها (مانند مزالامین و سولفاسالازین) و کورتیکو استروئیدها (مانند پردنیزولون و بودزونید) می باشند. کورتیکواستروئیدها برای تسکین علائم کوتاه مدت مصرف دارند. اما استفاده طولانی مدت از آنها می تواند عوارض جانبی داشته باشد.
- تنظیم کننده های سیستم ایمنی: این داروها، مانند آزاتیوپرین و مرکاپتوپورین، به کنترل بیش فعالی سیستم ایمنی کمک می کنند.
- دارو های بیولوژیکی: این داروها بخش های خاصی از سیستم ایمنی را برای کاهش التهاب هدف قرار می دهند. نمونه هایی از جمله آدالیموماب، اینفلیکسیماب و یوستکینوماب. سایر داروها برای کنترل بیماری کرون از طریق دارو شامل مسکن ها، ضد اسهال ها و آنتی بیوتیک ها برای کنترل و درمان ناشی از عفونت نیز ممکن است استفاده شوند.
عمل جراحی استومی
عمل جراحی استومی روشی است که طی آن یک منفذ به نام استوما در دیواره شکم ایجاد شده تا پس از گذاشتن آن مواد زائد از بدن خارج شوند. این عمل می تواند یک گزینه دائمی یا موقت باشد به خصوص برای بیماران مبتلا به بیماری کرون. به خصوص زمانی که سایر درمان ها موثر نبوده باشند. اگرچه این عمل می تواند یک تنظیم قابل توجه باشد، بسیاری از افراد مبتلا به بیماری کرون از گذاشتن این کیسه احساس رضایت دارند زیرا استومی با مدیریت علائم و کاهش بستری شدن در بیمارستان به دلیل عوارض ناشی از بیماری کرون، کیفیت زندگی آنها را بهبود می بخشد.
سوالات متداول درباره بیماری کرون
رایج ترین روش درمان بیماری کرون چیست؟
مصرف داروهای ضدالتهاب زیر نظر پزشک متخصص گوارش اغلب اولین قدم در درمان بیماری التهابی روده هستند. این داروها عبارتند از: کورتیکواستروئیدهایی مانند پردنیزون و بودزونید (انتوکورت EC). که میتوانند به کاهش التهاب در بدن کمک کنند، اما برای همه افراد مبتلا به بیماری کرون مؤثر نیستند.
برای از بین بردن درد بیماری کرون چکار کنم؟
قبل از امتحان کردن داروهای ضد تهوع یا اگر در مورد مصرف آنها سؤال یا نگرانی دارید، با تیم IBD خود صحبت کنید. کرون و کولیت می توانند با درد مفاصل و همچنین روده شما مرتبط باشند. می توانید برای مدیریت هرگونه درد، مسکن های بدون نسخه مصرف کنید. طبق آزمایشات و آمار در بین بیماران، پاراستامول امن ترین گزینه است.
در صورت ابتلا به بیماری کرون از چه چیزهایی باید اجتناب کنید؟
5 ماده غذایی وجود دارند که اگر مبتلا به این عارضه هستید، حتما باید از مصرف آنها اجتناب کنید:
- لبنیات
- غذاهای چرب، به ویژه چربی های حیوانی
- غذاهای فیبردار مانند برخی سبزیجات
- غذاهای فرآوری شده و فوق فرآوری شده، مانند کلوچه و چیپس
- امولسیون کننده ها، قندهای مصنوعی، مالتودکسترین ها و دی اکسید تیتانیوم



مطلب خوبی بود مرسی